Początek roku to zmiany w wynagrodzeniach. Jednym z najczęściej komentowanych tematów jest pensja minimalna i realna kwota, która trafia do kieszeni pracownika. Dane pokazują wyraźnie, jak duża różnica występuje między kwotą brutto, kosztem pracodawcy a wynagrodzeniem netto.
Od brutto do netto – jak wygląda to w liczbach
Aby pracownik otrzymał 3 605,85 zł netto, jego wynagrodzenie brutto musi wynosić 4 806 zł. Jednak na tym koszty się nie kończą. Łączny koszt pracodawcy to aż 5 790,28 zł.
Oznacza to, że ponad 2 100 zł zostaje po drodze przeznaczone na podatki i składki, zanim pieniądze trafią na konto pracownika.
Różnica między pensją a kosztem pracodawcy
Z perspektywy zatrudniającego sytuacja wygląda jeszcze inaczej. Zanim pracownik zobaczy swoje 3,6 tys. zł „na rękę”, pracodawca musi wyłożyć niemal 5,8 tys. zł. To pokazuje skalę obciążeń, które nie zawsze są widoczne w samej kwocie wynagrodzenia.
Netto też nie oznacza pieniędzy „na czysto”
Wynagrodzenie netto również nie jest kwotą wolną od dalszych obciążeń. W codziennym życiu pracownik oddaje część swoich pieniędzy w formie VAT-u, akcyzy oraz innych podatków pośrednich, które są wliczone w ceny paliwa, energii, alkoholu, usług czy produktów spożywczych.
W praktyce oznacza to, że państwo sięga po te same pieniądze jeszcze raz, choć już w mniej widoczny sposób – przy kasie w sklepie, na stacji paliw czy w rachunkach za media.
Co pokazują te dane
Zestawienie pensji minimalnej pokazuje, że różnica między tym, co płaci pracodawca, a tym, co realnie trafia do pracownika, jest znacząca. Dodatkowo codzienne wydatki sprawiają, że realna siła nabywcza wynagrodzenia netto jest jeszcze niższa.
